“Wij hebben direct invloed op wat er op de operatietafel gebeurt”

“Sorry, dat ik iets later ben”, zegt Dennis (26) terwijl hij zijn stoel aanschuift na een spoedsituatie in het lab. Er moesten buisjes met bloed getest worden, maar één machine was al bezig en de andere gaf een error. “Dan moeten we dat snel oplossen, want het heeft haast. In dit specifieke geval ging het om een PTH-meting (parathormoon). Dat betekent dat iemand met zijn schildklier open op de operatietafel ligt en iedere drie tot vijf minuten bloed afgenomen en getest wordt. Zijn de uitslagen niet goed? Dan moet er nog een stukje verwijderd worden. Nemen de waardes genoeg af? Dan kunnen ze verder. Wat we doen heeft dus haast er hangt nogal wat vanaf!”

Dennis begon ooit als stagiair bij Certe in Leeuwarden en werkt inmiddels al tweeëneenhalf jaar als analist in Groningen: “Ik heb voorheen ook binnen een andere tak van Certe gewerkt op de bloedafname, dan gingen we overal naartoe. Het kunnen zien van hoe mensen eraan toe zijn, vind ik belangrijk, maar ook leuk. In het ziekenhuis heb je daar een goeie balans in. ’s Ochtends begin ik om zeven uur met de prikronde waarbij ik langs een aantal afdelingen ga om bloed af te nemen. Later op de dag zie ik de buisjes terug in het lab. We nemen het letterlijk mee om zelf te analyseren, terwijl zo’n patiënt eerst een gezicht heeft gekregen en ik weet hoe deze er nu echt bij ligt.”  

En dat Dennis die mensen wil zien heeft een reden. “Voor hen doe ik het; alle avonden, nachten en weekenden”, licht hij toe. 24 uur per dag is het laboratorium namelijk open en bereikbaar: “Neem nou het transfusielaboratorium, als er iets misgaat in de operatiekamer, iemand komt met een aneurysma binnen of heeft een hevige bloeding, dan worden wij gebeld. Daar hebben we protocol voor: acuut massaal bloedverlies. Aan de telefoon beginnen we meteen met alle informatie verzamelen; waar moet het naartoe, hoeveel is er nodig en in wat voor verhoudingen en we zorgen dat de bloedbank met sirenes door de stad hier naartoe komt.”  

Als iemand op een verjaardag aan Dennis vraag wat hij doet, houdt hij het vaak beknopt: “Ik werk op een laboratorium waar we lichaamsvocht onderzoeken”, lacht hij. Maar als iemand vraagt naar de effecten hiervan, heeft hij genoeg treffende voorbeelden over het onderzoek dat zij doen: "Regelmatig komen er patiënten op de spoedeisende hulp binnen bij wie uiteindelijk acute leukemie wordt vastgesteld. De arts vraagt dan direct een spoedonderzoek aan. Onze specialisten differentiëren vervolgens de witte bloedcellen en bij opvallende resultaten geven we dit meteen door aan de behandelend arts. Als we later horen dat we er op tijd bij waren, voor de mensen om wie het gaat en voor wie we dit werk doen, dan voelt dat ontzettend goed."

Dennis heeft binnen zijn vakgebied bewust gekozen voor de medische richting. Het snelle schakelen met zowel arts als patiënt is soms een uitdaging, maar geeft hem inmiddels ook veel zelfvertrouwen. “Ik heb geleerd mezelf goed te durven verantwoorden als er vragen zijn, dat moet ook omdat niet alle beslissingen altijd leuk zijn. We worden vaak gebeld door artsen of assistenten met de vraag of de uitslagen al binnen zijn, maar er zit een hele wereld achter het waarborgen van de kwaliteit van ons onderzoek - die soms onzichtbaar is. We blijven optimaliseren, zodat we de juiste dingen aan een arts doorgeven voordat diegene het beleid daarop aanpast.” 

Weten voor wie hij het op de achtergrond doet, zorgt voor plezier en voldoening bij Dennis: “We hebben een belangrijke rol hier in het ziekenhuis. En natuurlijk gebeurt er veel binnen de organisatie en zijn de plannen groot, maar het werkplezier is dat ook. Ik heb op meerdere afdelingen gewerkt, van mijn stage in Leeuwarden tot bloedafname in de regio en nu hier. Overal is de sfeer goed en iedereen bereid elkaar te helpen. Er zijn genoeg disciplines om erachter te komen waar echt je kracht ligt, met alle cursussen ook de mogelijkheden om je te blijven ontwikkelen en natuurlijk samen werk te doen met echte impact.”